شماره روزنامه ۶۴۹۵
|

بیلان آب کشور به‌روز شد؛

مدیرکل دفتر اطلاعات و داده‌های آب کشور، با اعلام پایان مطالعات بهنگام‌سازی بیلان منابع آب کشور گفت: نتایج این مطالعات نشان می‌دهد منابع آب تجدیدپذیر کشور نسبت به دوره‌های گذشته ۱۷درصد کاهش یافته و استمرار برداشت‌های بالا، ناترازی جدی در منابع و مصارف آب کشور ایجاد کرده است.

«دنیای‌اقتصاد» وضعیت تامین انرژی بخش تولید را بررسی کرد

در سال‌های اخیر، ناترازی انرژی در کشور به یکی از معضلات جدی صنایع تبدیل شده است. صنایع مختلف در فصل تابستان با ناترازی برق و در فصل زمستان با ناترازی گاز دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این وضعیت در کنار مشکلاتی همچون کمبود نقدینگی، نوسان نرخ ارز، دشواری تامین مواد اولیه، نبود نیروی کار ماهر و سایر…

اخبار صنعت و معدن روزنامه شماره ۶۴۵۸

    پنجشنبه، ۲۰ آذر ۱۴۰۴
  • آمارهای رشد اقتصادی چه پیامی از بنگاه‌ها مخابره می‌کند؟

    روزنامه شماره ۶۴۵۸

    عوامل درجا زدن تولید صنعتی

    رشد منفی ۱.۱درصدی بخش صنعت در نیمه اول ۱۴۰۴، نتیجه مجموعه‌ای از سیاست‌های مخل تولید در سال‌های اخیر است؛ تدابیری که قرار بود ابزاری برای مقابله با تحریم‌های اقتصادی باشد، اما به یک محدودیت قوی‌تر از نمونه خارجی تبدیل شده است. در شرایطی که کشور با چالش ناترازی ارز مواجه شده، «اعمال عوارض بر کالاهای صادراتی» و «افزایش فاصله نرخ ارز تجاری با بازار آزاد»، انگیزه صادرکنندگان را کاهش داده است. از سوی دیگر واردات مواد اولیه با موانع موجود، یک ماموریت بسیار دشوار برای تولیدکنندگان محسوب می‌شود. با این حال، این تمام مشکلات نیست؛ کارخانه دولتی تولید بخشنامه همچنان فعال است و ریسک‌ها را در فضای کسب‌وکار افزایش می‌دهد. در این بین بحران ناترازی آب، برق و گاز نیز از یک پدیده فصلی به یک محدودیت دائمی تبدیل شده است. همه این‌ مسائل، چرخه شومی را ایجاد می‌کند که باعث کاهش سرمایه‌گذاری و کوچک شدن مداوم صنعت ایران خواهد شد؛ چرخه‌ای که شکستن آن نیازمند تصمیمات ساده، اما شجاعانه است. 
  • سهم انرژی‌های تجدیدپذیر به ۳ هزار و ۱۶۵ مگاوات رسید

    قائم‌مقام سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری برق ایران (ساتبا) گفت: سهم نیروگاه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر که در کشور به بهره‌برداری رسیده‌اند، به ۳هزار و ۱۶۵ مگاوات افزایش یافته که ۶۶ درصد آن سهم انرژی خورشیدی است.
  • در جست‌وجوی نظمی نو برای آب

    ایران، سرزمینی است که رگ‌هایش با آب نوشته شده و استخوان‌بندی‌اش با کم‌آبی شکل گرفته است. بحران آب در این سرزمین نه یک رویداد ناگهانی که روایتی طولانی از انباشت خطاها، ساده‌سازی‌های مستمر و ناتوانی مزمن در فهم رابطه پیچیده میان طبیعت، اقتصاد، اجتماع و اخلاق توسعه است. امروز، دیگر سخن بر سر «کمبود آب» نیست، مساله اصلی آن است که چگونه باید نظمی نو برای بازتخصیص آب، بهره‌وری و زیست‌پذیری این سرزمین ساخت؛ نظمی که نه بر نیروی قهریه و اجبار که بر مشارکت آگاهانه و انگیزه‌های اقتصادی و مصلحت‌های جمعی بنا شود.
  • گذار از خاموشی با مشارکت مردم

    عبور از اوج بار تابستان آینده با اصلاح داده‌ها و مشارکت داوطلبانه مشترکان در کاهش مصرف ممکن می‌شود.
۱