انتشار آثار افلاطون و آغاز عصر روشنگری در اروپا

مارسیلیو فیچینو، مورخ و فیلسوف فلورانسی عصر رنسانس سوم اکتبر ۱۴۶۹ ترجمه آثار افلاطون را منتشر کرد که تاثیر بسزایی در شکل‌گیری رنسانس داشت. مهم‌ترین اثر فیچینو، کتاب «نظری در باب میهمانی افلاطون» نام دارد. او همچنین با تاسیس «آکادمی نو» (New Academy) در فلورانس (سال ۱۴۶۴م) نقش خود را به‌عنوان فیلسوف عصر روشنگری تثبیت کرد. از جمله مباحث دیگری که فیچینـو را بـا توجـه بـه آن بایـد در زمـره اومانیـست‌هـای عـصر رنسانس جای داد، توجه به مرکزیت انسان در جهان هستی و به عبارت دیگر انسان مرکـزی است. افکار اومانیست‌های عـصر رنـسانس در بـاب رابطـه انـسان بـا طبیعـت و حکمرانـی او بـر عناصر و اجسام طبیعی نیز سـبب ظهـور نگرشـی نـو، در دانـشمندان علـوم طبیعـی و انقـلاب علمی قرون شانزده و هفده میلادی شد.