رشد ۳۴ درصدی صادرات ایران به قطر
به گزارش سازمان توسعه تجارت ایران، عبدالامیر ربیهاوی با اشاره به تازهترین آمار گمرک اظهار کرد: در ۱۰ماه امسال صادرات غیرنفتی ایران به قطر از نظر وزنی و ارزشی رشد قابلتوجهی نسبت به مدت مشابه سال گذشته داشته؛ بهطوریکه به حدود ۵۸۰هزار تن کالا به ارزش بیش از ۱۲۲میلیون دلار رسیده است. وی یادآور شد: سال گذشته در همین مدت ۴۳۲هزار تن کالا به ارزش ۱۱۳میلیون دلار به قطر صادر شده بود که نشان میدهد صادرات ایران به قطر از نظر وزنی حدود ۳۴درصد و از نظر ارزشی حدود ۸درصد افزایش یافته است.
ربیهاوی ادامه داد: بررسی ترکیب کالاهای صادراتی نشان میدهد بخش عمده صادرات ایران همچنان شامل محصولات کشاورزی، مواد غذایی، مصالح ساختمانی و برخی اقلام معدنی است. اقلامی نظیر تخممرغ، گوجهفرنگی، هندوانه، شیر خشک صنعتی، کفپوشها، خشکبار، سیمان، کلینکر و سنگهای ساختمانی سهم قابلتوجهی از سبد صادراتی را به خود اختصاص دادهاند که بیانگر نقش ایران در تامین بخشی از نیازهای وارداتی بازار قطر است. وی در ادامه به وضعیت واردات از قطر اشاره کرد و گفت: واردات ایران از قطر در ۱۰ماه سال جاری نسبت به صادرات، از حجم و ارزش کمتری برخوردار بوده است. مجموع واردات ایران از قطر در این دوره حدود ۱۰۱هزار تن به ارزش تقریبی ۱۱۱میلیون دلار برآورد میشود؛ درحالیکه این رقم در مدت مشابه سال گذشته ۱۴۵هزار تن به ارزش ۱۷۵میلیون دلار بوده است.
به گفته وی، واردات از قطر از نظر وزنی حدود ۳۰درصد و از نظر ارزشی حدود ۳۷درصد کاهش داشته است. اقلام وارداتی، شامل مواد اولیه صنعتی، خوراک دام و طیور، قطعات و تجهیزات صنعتی و مواد شیمیایی بوده که نشان میدهد قطر بیشتر در نقش واردات مجدد برخی کالاهای خاص ظاهر میشود و سهم آن در زنجیره تامین وارداتی ایران چندان بالا نیست. ربیهاوی تراز تجاری ایران با قطر در ۱۰ماه سال۱۴۰۴ را مثبت و به نفع ایران اعلام کرد و افزود: مازاد تجاری حدود ۱۱میلیون دلار برآورد میشود؛ درحالیکه در مدت مشابه سال گذشته، تراز تجاری دو کشور منفی و حدود ۶۲میلیون دلار به زیان ایران ثبت شده بود. مدیرکل دفتر غرب آسیای سازمان توسعه تجارت ایران با بیان اینکه حجم تجارت غیرمستقیم دو کشور از طریق کشورهای ثالث چون عمان و امارات متحده عربی انجام میشود، تصریح کرد: کالاهایی مانند شمش آهن و فولاد و قیر از مسیرها منتقل میشود، تجارت این اقلام حدود ۲۰۰میلیون دلار برآورد میشود که نشاندهنده ظرفیتهای پنهان و قابل توسعه در روابط تجاری تهران و دوحه است.
