اثر هوشنگ کامکار برای جانباختگان دیماه
کامکار درباره این اثر نوشته است که فرم ساختاری آن بر اساس اتحاد و همبستگی درونی موتیفهایی از چند ملودی رنگین و خاطرهانگیز میهنی شکل گرفته است. او ابراز امیدواری کرده این قطعه بهعنوان «وظیفهای هنری» مورد پذیرش قرار گیرد.
در معرفی بیشتر این اثر عنوان شده است: انتشار این اثر در فضایی سوگوارانه و در تقارن با چهلم جانباختگان حوادث اخیر، رنگ و بویی ویژه به آن بخشیده و «سرزمین امید» را به قطعهای محزون با رویکردی همدلانه و ملی تبدیل کرده است. هوشنگ کامکار در گفتوگویی که پیشتر انجام داده بود در پاسخ به این سوال که «در التهابات اجتماعی آیا هنرمند باید از صحنه کنار برود یا به خلق اثر و اجرای آن ادامه دهد؟» پاسخ داده بود: «بستگی دارد. خلق اثر اگر در جهت بیان درد جامعه و مشکلات مردم باشد چرا که نه؟ اما با اجرا، به قصد منفعت مالی و شادی لحظهای موافق نیستم.»
او همچنین در جواب این پرسش که وقتی مشکلات اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و... در جامعه اوج میگیرد، هنرمند چه باید بکند، گفت: «معتقدم مردم در چنین شرایطی نیازمند آثاری هستند که موجب تعالی اندیشهشان و روشنی ذهنشان شود. درواقع بسته به شرایط اثری برایشان جالب است که بتواند موجب تفکر و درنهایت حرکتشان باشد.»
