زمین چمن «رستوران» شد

 جمله شهردار تهران مبنی‌بر بی‌اهمیت بودن، تخریب فضای بازی در محلات در مقابل ساخت ورزشگاه‌های بزرگ، اثباتی بر این گزاره است که مدیران شهری همچنان از اهمیت داشتن شهری انسان‌محور آگاه نشده و به‌دنبال اجرای پروژه‌های بزرگ برای ماندگار‌کردن نام خود هستند. این رویه در سال‌های گذشته به‌طور مستمر عمده سرمایه‌های شهر را بلعیده و تهران را به شهری تبدیل کرده‌است که کودکان، زنان، سالمندان، افراد دارای معلولیت و به شکل کلی انسان‌ها در آن  جایی ندارند. 

مهدی اقراریان دیگر عضو شورای‌شهر در مخالفت با این بند ‌از لایحه بودجه ‌گفت: شهرداری در سال‌های گذشته مال‌های بزرگی را در مناطقی از پایتخت احداث کرد، بدون آنکه به عواقب ترافیکی آن و تاثیر آن بر زندگی ساکنان توجه کند، این مرتبه قرار است با ساخت ورزشگاه‌های بزرگ‌مقیاس در محل‌های غیرکارشناسی، زندگی کدام قشر از شهروندان تحت‌الشعاع قرارگیرد؟ برای اجرای کار نمایشی، تهران را به حراج نگذاریم.

حبیب کاشانی عضو دیگر شورای‌شهر بود که در مخالفت با این بند‌گفت: قطر برای جام‌جهانی با صرف سرمایه‌گذاری هنگفت و کار شبانه‌روزی ۴‌ساله و جذب سرمایه‌گذاران خارجی توانست ۴ استادیوم بسازد. استادیوم آزادی پنجمین استادیوم بزرگ‌مقیاس دنیا در شهر تهران قرار دارد، در حال‌حاضر متولیان از پس نگهداری این استادیوم برنمی‌آیند و مدیریت شهری‌درصدد برآمده تا ۴ استادیوم جدید بسازد. حتی اگر مدیریت شهری بتواند استادیوم‌ بزرگ‌مقیاس دیگری بسازد، آیا تقاضایی برای بازی در آن وجود دارد؟ در نهایت شورا با ساخت ۳ ورزشگاه پس از تصویب طرح هریک در شورای‌شهر موافقت کرد.