در پی تجاوز ایالاتمتحده به ونزوئلا و تحولات شتابگرفته در کاراکاس، یک روایت مشخص در بخشی از محافل تحلیلی و رسانهای شکلگرفتهاست: اینکه واشنگتن با تسلط بر ذخایر عظیم نفت ونزوئلا، در حال آمادهسازی زمین برای ماجراجوییهای بعدی در خاورمیانه است؛ به این معنا که اگرجریان نفت از خاورمیانه مختل و بازار نفت با کمبود عرضه یا شوک قیمتی مواجه شود، آمریکا میتواند نفت ونزوئلا را بهعنوان جایگزین وارد بازار کند و اثرات اختلال در صادرات نفت را خنثی سازد. این فرض در نگاه نخست ممکن است جذاب و بهظاهر منطقی بهنظر میرسد، اما در واقع نمونهای کلاسیک از «خطای محاسباتی» در تحلیل بازار نفت و ژئوپلیتیک انرژی است. خطایی که هم از منظر فنی و هم از منظر راهبردی، پایههای محکمی ندارد.