پیروزی آنتونیو کاست در انتخابات ریاستجمهوری شیلی قطعه دیگری از پازل گردش به راست در جهان را تکمیل کرد. شیلی قرار بود مطابق پیشگویی رئیسجمهور پیشین این کشور، قبر نئولیبرالیسم باشد؛ اما اکنون شاهد به قدرت رسیدن راستگرایان است. این پیروزی بر داخل و خارج مرزهای شیلی اثر خواهد گذاشت.
در سایه عدمکفایت بیمه پایه در پوشش هزینههای درمانی، برخورداری از بیمه تکمیلی اهمیتی دوچندان یافته است. با این حال، اختلاف گاه و بیگاه تامیناجتماعی با شرکت تامینکننده پوشش تکمیلی بازنشستگان باعث شده است رفاه و سلامت این جمعیت چندمیلیون نفری تحتالشعاع قرار بگیرد و آنها را نگران کند.
در جهانی که نظم پساجنگ سرد بهتدریج فرو میریزد و رقابت میان آمریکا و چین به محور اصلی سیاست بینالملل بدل شده، «قدرتهای میانی» بیش از هر زمان دیگری در مرکز معادلات ژئوپلیتیک قرار گرفتهاند. سخنرانی مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، در داووس ۲۰۲۶ و بازتاب گسترده آن، نشانهای روشن از این واقعیت است که ایده ایجاد یک ائتلاف از قدرتهای میانی، بهعنوان «راه سوم» میان دو ابرقدرت، به یکی از جدیترین پیشنهادهای نظم آینده جهانی تبدیل شده است. هر یک از نویسندگان این پرونده از زاویهای متفاوت به این مساله مینگرند،
«گسست» واژهای قوی است؛ به معنای «شکستن یا ازهمپاشیدن ناگهانی و کامل». با این حال، همین واژهای بود که نخستوزیر کانادا، مارک کارنی، هفته گذشته در داووس به کار برد؛ زمانی که هشدار داد با «گسستی در نظم جهانی» روبهرو هستیم: «پایان یک خیال خوشایند و آغاز یک واقعیت سخت، که در آن فضای ژئوپلیتیک دیگر تابع هیچ حد و مرزی نیست».
مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، در سخنرانی مهم خود در مجمع جهانی اقتصاد در داووس، از قدرتهای میانی جهان خواست که به یکدیگر بپیوندند؛ چرا که در غیر این صورت، ناگزیر در معرض سلطه دو ابرقدرت مسلط، یعنی ایالات متحده و چین، قرار خواهند گرفت. به باور او، موفقیت چنین راهبردی مستلزم تقویت پیوندهای تجاری میان این کشورها، توسعه زنجیرههای تامین مستقل، و اجرای اصلاحات نهادی معنادار در سطح ملی و فراملی است.
دعوت نخستوزیر کانادا، مارک کارنی، از دیگر کشورهای جهان برای همافزایی در مدیریت دوران تازهای از آشوبهای اقتصادی و ژئوپلیتیک، بیتردید در میان رهبران ملی در سراسر جهان بازتاب خواهد یافت. با این حال، مسیر دستیابی به وحدت و هماهنگی میان آنچه «قدرتهای میانی» خوانده میشوند، مسیری هموار و کمخطر نیست؛ بلکه راهی پُرمخاطره و دشوار است، چرا که منافع درون چنین مجموعهای متکثر و گسترده، بهندرت بهطور کامل با یکدیگر همسو میشوند.