مردم‌ هاشم‌پور آرتیست را دوست داشتند

او درباره ورودش به سینما گفته است: «خانواده ما مذهبی سنتی بود اما عوامانه نبود. سنتی اما به‌‌روز بود. من سال ۶۱ وارد سینما شدم. از همان سال مقداری با خانواده سر علاقه‌مندی به سینما چالش پیدا کردم و سال‌ها این چالش ادامه پیدا کرد. هفت، هشت، ۱۰ سال چالش داشتم و سرانجام حاج آقا (پدرم) چون می‌دید ما از آن رویه‌ای که او می‌خواست خارج نشده‌ایم از مخالفتش دست برداشت. البته هنوز ذهنیت پدر درباره سینما ناشی از فیلم‌های قبل از انقلاب بود اما کم‌کم متقاعد شد که درست است و باید این کار را انجام داد. ایشان تاکید داشت جایی که پول می‌خواهد اعتقاد را خراب کند پول را بینداز دور.»

از منظر فرحبخش خط قرمزهای سینمای دهه ۶۰ مشخص نبود. او گفته است: «برای مثال اگر دو نفر زد و خورد می‌کردند به چک سوم که می‌رسیدند می‌گفتند این آرتیست‌بازی است و آن را درمی‌آوردند. خط قرمزهای دهه ۶۰ باعث بی‌خاصیت شدن فیلم‌ها شد. می‌‌خواستیم سناریو بنویسیم، می‌گفتند هرجای فیلم‌نامه دراماتیک و قهرمان‌بازی دارد خودتان سانسور کنید وگرنه دهه ۶۰که حجاب بازیگران سینما خیلی سفت و سخت بود و این‌طوری نبود. مدیروقت می‌گفت اگر پروانه هم به تو بدهیم نمره فیلمت را «ج» می‌دهیم و اذیتت می‌کنیم. یادم هست سر فیلم «دستمزد» با بازی محمد صالح‌علا و مهدی فتحی پدر مرا درآوردند تا به آن پروانه دادند. 

گفتند تا فلان صحنه را درنیاوری مجوز پخش نمی‌دهیم. البته من تنها کسی بودم که جلوی اینها ایستادم. بقیه نابود شدند. یادم هست یکی از مدیران وقت بعد از فیلم «غریبه» به من گفت اگر باز از این فیلم‌ها بخواهی بسازی از سینما بیرونت می‌کنیم. او عین رضاخان دیکتاتور بود و کسی جرات نمی‌کرد مقابلش بایستد. پاسخ دادم تو آب توی جوی هستی و من ریگ آن، من می‌مانم و تو می‌روی. همین‌طور هم شد؛ از او خبری نیست ولی من همچنان در سینما فعالم.»

این سینماگر خود را یکی از افرادی می‌داند که زمینه فعالیت مجدد بازیگران ممنوع از کاری چون جمشید ‌هاشم‌پور را فراهم کرده و گفته است: «آقای ‌هاشم‌پور سال ۴۶ وارد سینما شد و با نام جمشید هاشم‌پور یک نقش کوتاه بازی کرد. سال ۴۷ در فیلم «جهنم سفید» آقای ساموئل خاچیکیان بازی کرد و یک کلاه‌گیس سر او قرار دادند و نام جمشید آریا را رویش گذاشتند. در سال ۵۱ هم از سینما کناره‌گیری کرد. سال ۶۰ دوباره به دعوت مسعود کیمیایی برای بازی در فیلم «خط قرمز» به سینما بازگشت و نامش همچنان جمشید آریا بود. از فیلم «تاراج» ساخته ایرج قادری، فخرالدین انوار معاونت سینمایی ارشاد را بر عهده گرفت و گفت آریا نمی‌شود و باید بشود ‌هاشم‌پور. 

سال ۶۳ مرحوم ایرج قادری از او بازی می‌گیرد و او را کچل می‌کند. بلافاصله هم در فیلم‌های «یوزپلنگ» به کارگردانی ساموئل خاچیکیان و «تیغ و ابریشم» به کارگردانی مسعود کیمیایی بازی می‌کند. خاچیکیان در سال ۶۴ هم از او در فیلم «عقاب‌ها» بازی می‌گیرد. بعد از آن جمشید تبدیل به یک ستاره شد و مدیران وقت این را نمی‌خواستند. زورشان نرسید وگرنه «عقاب‌ها» را توقیف می‌کردند. لذا سعید راد را پس از بازی در این فیلم ممنوع از کار کردند و گفتند از مملکت برود. او مجبور شد به آمریکا برود و ۱۰ تا ۱۵سال راننده تاکسی شود. شما می‌دانید چقدر در جبهه‌ها همین فیلم را برای رزمندگان نشان دادند؟ «عقاب‌ها» و همین‌طور «برزخی‌ها» و «سفر سنگ» را قبل از عملیات‌ها نشان می‌دادند تا روحیه رزمندگان تقویت شود. اگر «نار و نی» را نشان می‌دادند که از دشمن شکست می‌خوردیم.»

به گفته فرحبخش به ‌هاشم‌پور یک تهمت اخلاقی زدند و او را ممنوع از کار کردند. این تهیه‌کننده در ادامه توضیح داد: «من بارها‌ هاشم‌پور را در خیابان می‌دیدم که ریش بلندی گذاشته بود و گیج‌گیج راه می‌رفت. او ضربه روحی بزرگی خورده بود. او تا سال ۶۷ممنوع‌الفعالیت بود. سال ۶۷ آقای کیانوش عیاری برای فیلم «روز باشکوه» از او بازی گرفت منتهی با قرار دادن دو شرط؛ نخست اینکه نقش یک ساواکی را بازی کند و دوم اینکه موهای سرش را نتراشد. به نظر من اما مردم ‌هاشم‌پور ساواکی را نمی‌خواستند. آنها ‌هاشم پور آرتیست را دوست داشتند. سال ۷۰ برای بازی در فیلم «قافله» ساخته مجید جوانمرد سراغش رفتم. قرار شد نقش یک افسر نیروی انتظامی را بازی کند. با او قرارداد هم بستم و رفتیم اصفهان برای فیلم‌برداری. باید با لباس مبدل وارد یک باند مواد مخدر می‌شد؛ برای همین لازم بود سرش را از ته بتراشد. 

وقتی موضوع را گفتم جواب داد نمی‌شود و مرا بیچاره می‌کنند. گفت حتی خانه ندارم و در یک زیرزمین زندگی می‌کنم و نمی‌خواهم جلوی ادامه کارهایم را بگیرند. به او دستخطی دادم که اگر ممنوع از کارت کردند بیا تا آخر عمر هر ماه از پویا فیلم حقوقت را بگیر. قبول کرد و به منزلی که گروه فیلم‌برداری در آنجا مستقر بود رفتیم و سرش را از ته تراشیدم. 

وقتی فیلم ساخته شد کسی برای من خبر آورد زمان بازبینی اعضای هیات بازبینی وقتی ‌هاشم‌پور وارد کادر شد یک مرتبه مدیر وقت از جا پرید و روی دستش زد و گفت تمام رشته‌ها پنبه شد.»

فرحبخش همچنین در دو فیلم «قدغن» ساخته علیرضا داوودنژاد و «دشمن زن» ساخته کریم امینی از صدای جواد یساری خواننده استفاده کرده است. او در این رابطه گفته است: «من یساری را دوست دارم. چرا نباید از او استفاده شود. 

او در«قدغن» در یک عروسی می‌خواند؛ مگر چه جرمی انجام داده است؟ قبل از انقلاب خوانده است؟ خیلی‌های دیگر هم قبل انقلاب خیلی کارها می‌کردند و بعد از انقلاب نمی‌کنند. پیغمبر ابوسفیان را بخشید، یعنی یساری از ابوسفیان بدتر است؟ او۸۰ ساله است و یک نماز قضا ندارد.»